Gasimy światła!
Myślałaś, że boję się ciemności, Nox?
Nie boję się niczego.
Zrobiłam święcący kostium. Miałam wolną lekcję.
Zostałaś wynoxowana!
Ślimak kosmita wie, że schowała się w szafie.
Pełza przez korytarz.
Zbliża się.
Niech żyje Coney Island! Przybywamy!
Jutro dzień Granville'a Woodsa.
Z tej okazji odnowili jego najwspanialsze dzieło:
elektryczny rollercoaster!
Zgadnijcie, kto będzie pierwszy w kolejce!
Nie mogę się doczekać. Adrenalina służy mojej cerze.
Znowu założyłam, że jestem zaproszona?
Pewnie, że jesteś!
Patrz na ten wielki uśmiech na twarzy mojej małej!
Razem podbijemy Coney Island!
Tak jest!
Lu? Zapalisz światło? Jutro wielki dzień.
- Nie chcę iść. - Co? Czemu?
Boję się Coney Island.
Ty? Boisz się?
Walczyłaś z kosmitami i cyborgami.
Przetrwałaś nawet nocowanie. Stawiasz czoła strasznym rzeczom.
Czego się boisz w Coney Island?
Oślepiających świateł, tłumów, oszałamiających kolejek?
Prawdziwy koszmar.
Ale wszystko zaczęło się od zdarzenia w Jamie Chichotu.
- Tym gabinecie śmiechu? - Gabinecie tak.
Ale nie śmiechu. Cofnijmy się parę lat wstecz.
Miałam pięć lat, gdy pierwszy raz odwiedziłam Coney Island.
Pokochałam światła, zapachy - te miłe i te mniej.
I wtem.
WATA CUKROWA
Lunella!
Mimi? Mimi?
Mimi!
JAMA CHICHOTU
WSTĘP OD TAKIEGO WZROSTU
Mimi!
Już dobrze, kochanie.
Gdy to się stało, byłaś malutką Lunelką.
Nie pozwól, by przeszkodziło ci to we wspaniałym dniu z Mimi.
Chciałabym być taka nieustraszona, jak ona.
Jesteś! Najodważniejszą osobą, jaką znam.
Pełnoprawną, prawdziwą, niezaprzeczalną superbohaterką.
Masz rację. A superbohaterzy niczego się nie boją.
Tak!
Tak?
Nie.
WITAMY
KARUZELA
HURAGAN
- Na pewno nie chcesz lodów? - Nie, dziękuję.
Przed kolejką górską zawsze jem coś kolorowego.
Żeby moje wymioty zrobiły wrażenie.
Nie boję się. Ktoś się boi?
Na pewno nie ja.
A kim jest ten przystojniak?
Pamiętacie mnie? Beyonder.
Wszechwiedzący, wszechmocny kolo studiujący rasę ludzką.
Widzę moją ulubioną przewodniczkę po sprawach Ziemian.
Lunella Lafayette.
Oby przeszła jej złość na to, że próbowałem zgładzić ludzkość.
Będzie dobrze. Oddychaj.
Nie za głęboko. Jest odpływ.
Nie. Wrócił. Beyonder.
Mimi, pójdę jednak po loda. Popilnujcie mi miejsca.
D, pędź na Coney Island. Zrobi się dziwnie i...
Lunella! W samą porę.
Uczę się o jedzeniu.
Jesteś tu najmądrzejsza - zgadnij, ile takich zmieszczę do buzi.
Nieskończoność!
Co z tobą?
Nie wiem, co dziś knujesz, ale to nienajlepszy czas.
Serce ci łomocze, masz wysoki poziom adrenaliny,
a z porów wydzielasz cuchnącą ciecz. Słyszałem o tym!
To ludzka słabość zwana
Sty... ra... Stracz!
- "Strach". - Tak powiedziałem.
- A ja go nie czuję. - Dobra, skarbie.
Jestem superbohaterką. Tacy, jak ja, nie znają strachu.
Nie jakąś tam pięciolatką zamkniętą ze strasznym klaunem.
- Ile szczegółów. - Posłuchaj.
Przyszłam tu, żeby spędzić miło czas z Mimi.
A ja żeby badać jedzenie,
ale badanie strachu brzmi ciekawiej.
- Pa, Beyonder! - Zawrzyjmy układ.
- Odmawiam. - Przekonasz mnie, że się nie boisz,
a ja zostawię was w spokoju.
- A mam wybór? - Potem mi podziękujesz.
To mało prawdopodobne! Ta jego głupia kosmiczna morda!
Pokażę mu. Dziś dokopię mojemu strachowi.
Unicestwię go i pokażę, jaka odważna jestem.
- Idziemy, dziewczyny! - Rozwalę tę kolejkę!
- Wszystko dobrze? - Nie boję się!
- Nie... - Czego tu się bać?
Jesteśmy bezpieczne. Wcale się nie boję!
Szkoda.
Fantastycznie!
- Gdzie teraz? - Na Wesołą Gondolę!
Lunella. Spocona. Śmierdząca. Przestraszona. Prawda?
Nie, jestem wyluzowana.
Cudownie! Ale żeby się upewnić,
przeprowadzę kilka drobnych testów.
No jasne, spoczko!
Trochę to podrasujmy.
HUŚTAWKA
KATAPULTA
KARUZELA
Laski chcą się bawić Nie widzę problemów
Nikomu nie przeszkadza to, że zawładniemy światem
Tańczymy do bitu, więc jeśli jesteś za
Pokaż, jak strzelasz z gumy balonowej
Strzelam z gumy balonowej i nie chcę przestawać
Nie mogę czekać, muszę działać
A ty mówisz, że dałeś ciała
Strzelam z gumy balonowej i nie mogę przestać
Nie mogę czekać, muszę działać
A ty mówisz, że dałeś ciała
Podoba cię się ucieczka z miejsca wypadku
Tak to robimy tam, skąd pochodzę
Rozniecę to i stłumię
Nie wygłupiam się, podkręcę to do maksimum
Zrób to Strzelam z gumy balonowej
Nie mogę przestać Nie mogę czekać
Muszę to zrobić Wiedziałam
Ty mówisz, że dałeś ciała
Hej, Devil! Płyniesz do Staten Island?
Karuzela zawsze była taka szybka? Chyba poczułam, jak smakuje czas.
Jak ty to robisz?
Wsiadasz do tych kolejek bez strachu.
O czym ty mówisz? Boję się.
- Tak? - Straszliwie. O to chodzi.
Nie ma nic złego w strachu.
- Coś jest. - Słucham?
A nic. Na następną kolejkę idźcie beze mnie.
Poczekam.
Nie tak szybko. Cuchniesz strachem na kilometr.
To zatkaj sobie nos churrosami i odwal się.
Jak ta Moon Girl sobie radzi? Jaki superbohater tak się boi?
Teraz nie jestem... Właśnie!
Nie jestem teraz Moon Girl, tylko Lunellą.
- W tym sęk! - Ciekawa hipoteza.
- Sprawdźmy, czy masz rację. - Czekaj. Co chcesz...
Stop! Magia Moon Girl!
Moon Girl na ratunek!
OKRZYK RADOŚCI!!!
"MOON GIRL?!"
"OKRZYK STRACHU!!!"
"PRZEŻYŁAM!!"
Dość tego! Zadowolony? Uratowałam wszystkich.
Ale i tak zawaliłaś.
Twój pot jest dowodem na to, że cały czas się bałaś.
Ale...
Bałam się. I nie wiem, jak to zmienić.
- Koszulki wchłaniające pot? - Nie! Muszę sobie z tym poradzić.
Co, jeśli wydarzy się coś potwornego,
a ja nawalę, bo jestem boidudkiem?
Bez obaw. Twój Beyonder spieszy z pomocą.
- Czyżby? - Sama mówiłaś,
że jeśli masz się otrząsnąć,
i może wtedy przestaniesz capić, musi wydarzyć się coś potwornego.
- Nie to mówiłam. - Potem mi podziękujesz.
Czego boisz się najbardziej?
Myśl o pierzastych chmurkach, przebranych pieskach...
To nie zadziała. Słodki psiak. Cofnijmy się trochę.
- Nie... Tutaj! - Lunella!
Mimi? Mimi?
Już dobrze.
Pod oślepiającymi światłami, tłumami, przejażdżkami
jest strach przed utratą bliskiego. Tego się boisz.
Proszę, nie!
Zwróć mi ją. Zrobię wszystko.
Mimi jest gdzieś w lunaparku. Masz 10 minut, żeby ją znaleźć
albo zabiorę ją do innego wymiaru... Na zawsze, żeby było jasne.
Mimi? Nie! Mimi?
Mimi?
Nie. Tylko nie tutaj.
WITAMY W STATEN ISLAND
Lu? Mimi?
HURAGAN
Lu! W porządku? Gdzie Mimi?
JAMA CHICHOTU
- Musimy po nią iść! - Znieruchomieję ze strachu!
Jeśli ci klauni mnie nie uduszą, mój strach to zrobi.
Spanikuję i stracę Mimi. Jak bym mogła?
WITAMY W STATEN ISLAND
Devil! Jesteś! Zamoczyłeś się? Dlaczego?
Pływałeś? A co z meduzami?
Jak przestałeś się bać...
Nie przestałeś? Źle na to patrzyłam.
Pamiętasz, co powiedziałaś mi na samym początku?
Babcia powiedziała mi, że odwaga to robienie czegoś pomimo strachu.
Właśnie! Czy Mimi kieruje wszystkim z ukrycia?
Bo była tysiąc kroków przed nami.
Starsi ludzie są super.
Wy odeprzyjcie atak tej hordy czegoś.
- A ja uratuję Mimi. - Nie jako Moon Girl!
Lunella rusza na ratunek.
- Weszłaś! - Wiem, że tu jest. Oddaj ją.
Test się nie skończył. Zostało mi dużo czasu na strachy.
WSTĘP OD TAKIEGO WZROSTU
Mimi?
Gdzie jesteś? Mimi!
Byłam samotną dziewczyną
Jestem gotowa na świat
Kiedy mi pomożesz
Nawet nie rozpoznajesz mnie w tłumie
Nie potrzebuję cię już
Więc czemu stoję u twych drzwi?
Byłam samotną dziewczyną
Jestem gotowa na świat
Fenomenalnie!
Strachu nie da się pozbyć. Trzeba przez niego przebrnąć.
Nie będzie mi już przeszkadzać.
Cieszę się, że pomogłem ci w rozwoju.
Mówiłem, że mi podziękujesz.
- Hej, Mimi. Nic ci nie jest? - Jasne, że nie.
Byłam na bardzo ciekawej wycieczce po Coney...
Tylko nie wiem, jak tu się znalazłam.
- Lu! - Nadal się boisz?
Straszliwie.
Niech żyje Coney Island!
W konkursie jedzenia hot dogów weźmie udział
nietypowy zawodnik... Devil Dinosaur!
Gotowi... start!
HURAGAN
- Rany. - Tęcza!
Znowu pan. Dziękuję za wycieczkę. Nie pamiętam, jak się pan nazywa.
Twoja wnuczka zmierzyła się ze strachem,
a ty zaraz zmierzysz się ze swoim. Idą po ciebie...
Mimi.
Tekst polski: Magdalena Śmiałek